من برگشتم

از بس ننوشتم انگار دستم به نوشتن نمیره ولی بعد از مدت ها به اینجا سر زدم و حسابی دلم تنگ شد :) احتمالا سعی کنم کم کم برگردم و نوشتن رو شروع کنم چون این روزا ذهنم کلی درگیره و انگار تنها راه نجات نوشتنه

حقیقتا اینکه دیدم بازدیدای وبلاگم به صفر یا یک نرسیده هم کلی حودش بهم انگیزه داد و خوشحالم کرد✨ قدردان کسایی ام که هنوز هستن و میان سر میزنن:)

 

این روزا حس میکنم انگار هر چی هم زبان میخونم بازم کافی نیست و به جایی که میخوام نمیرسم. حس کسایی رو دارم که چندین ساله پشت کنکور موندن ،انگار زندگی جلو نمیره و تو یه مرحله گیر افتادم . به چیز های جدیدی که دوست دارم یاد بگیرم فکر میکنم، سفر هایی که دوست دارم برم، سرگرمی هایی که میخوام داشته باشم... ولی انگار کل زندگیم خلاصه شده تو زبان...

کسایی رو میبینم که میگن شش ماهه یا نه ماهه مدرک زبانشونو گرفتن و رفتن و منی که دست کم دو ساله درگیرم:))) 

خب معمولا کسی که اون قدر سریع تونسته پرونده زبانو ببنده قطعا روزی دست کم 8 ساعت درس خونده. همیشه دلم میخواست بدونم کسایی که این قدر در روز درس میخونن واقعا چی تو سرشون میگذره... بد برداشت نکنین ها، اتفاقا دلم میخواست همچین ابر قدرتی داشتم که میتونستم این قدر در روز درس بخونم . منظورم اینه این چه انگیزه ایه یا فکر به چیه که هر روز خدا که پا میشی بهت این انرژی رو میده که پاشی این قدر درس بخونی ؟یعنی اون لحظه به چی فکر میکنن؟

من اگه روزانه بخوام بخونم نهایت 4 ساعت بشه:( یه بارم شیش ساعت خوندم  رکورد زدم ولی یه هفته رفتم برا ریکاوری XD 

ولی خب... دیگه فک کنم آخرای راهه و کم کم دارم میرسم:) و به امید همون روز زندم.

 

 

---

از بیان چه خبر بچه هااا؟ اعلام حضور کنین اگه هنوز هستین و مینویسین تا یه سر به وبلاگتون بزنم:)

ببخشید موضوع رفت دورو بر درس و بدبختیاش میدونم موضوع مورد علاقه کسی نیستXD برای شروع حالا از من بپذیرید.